Nedenleri ve yerleşim bölgeleri çok çeşitli olabilen bütün derin yaralar, genellikle tek tip görünümlüdürler. Çevreye doğru değildir. Derinlemesine gelişirler önce deriyi sonra altındaki dokuları yıkarlar.
Nedenleri: Çoğunlukla elli yaşını aşmış erkeklerde görülen ayak tabanı derin yaralarının nedenleri çok çeşitlidir ve sistemli olarak araştırılmaları gerekir.
En sık raslanan nedendir. Özellikle yaşlı şeker hastalarında, çok ağrılı ayak tabanı yaralarına sık raslanır. Yumuşak dokuda beslenme bozuklukları çok belirgindir, yaralar çok uzun bir sürede kapanır insülin tedavisi son derece etkilidir. Şeker hastalarında bu yaraların çok sık görülmesi, her derin yarada kan ve sidik şeker düzeylerinin ölçülmesini gerektirir.
Tabes: Frenginin geç biçimlerinin günden güne azalmasından ötürü çok ender görülen bir nedendir.
Cüzam: Etkinlik derecesi her ülkeye göre değişir. Yolaçtığı derin yaralar, deride duyarlık bozuklukları duyusuzluk ve önemli kemik bozukluklarıyla birliktedir. Bozunlar birden çok sayıda, iki yanlıdırlar ve aynı zamanda ortaya çıkarlar.
Damarsal ve sinirsel bozukluklar: Bunlara örnek olarak sirengomiyeli, çocuk felci ya da doğuştan oluşum bozuklukları omurga çatlaklığı yada travmalara bağlı çevresel sinir sistemi bozunları gösterilebilir. Atardamar iltihaplarına ve süreğen alkolikliğe bağlı çevresel beslenme bozuklukları da, ender olarak derin yaralara yolaçabilir.
Teşhisi ve başlangıç dönemi: Başlangıç dönemi çoğunlukla kabuk tutmuş nasır biçiminde bir sertlikle nitelenir; sonra, ayağın yerle temasta bulunan bölümlerinde topuk yada taban bir yaralaşma gelişir. Bölgede kendiliğinden ya da bir enfeksiyon sonucunda oluşan içi sıvı dolu kesecik patlar; görünüşteki bir geçici iyileşme döneminden sonra, deri yaralaşmaya başlar ve yara derinlemesine ilerleyerek derialtı dokularına ulaşır.
Yerleşme dönemi: Oluşan yara dar ama derindir. Çevresindeki bölümlerin kalmlaşmasıyla oluşmuş kaba bir sınırla çevrilmiştir. Tabanı düzensizdir ve çoğunlukla seröz irinli salgılarla kaplıdır. Ağrı hastalık etkenlerine ve enfeksiyon eklenmesi durumlarına göre çok değişik şiddettedir.
Evrim: Yaralaşma süreğen bir evrimle derinlemesine ilerler ve kas, kiriş, eklem ve kemiklerde yıkıma yolaçar. Bu durumda en büyük tehlike, kemik eklem enfeksiyonları eklenmesidir. Hastalığın geleceğini başka enfeksiyon ve damarsal beslenme bozukluğu ihtilatları da ciddileştirirler: Apseler çevre derisinde kangrenler, tırnak ve kemiklerde biçim bozuklukları.
Klinik biçimler: Hastalıkların gençlerde görülen biçimlerine üyelerdeki yaralaşmalı doku ölümlü bozunlar adı verilir. El ve ayaklarda süreğen evrim gösteren, tekrarlamalarla ilerleyen biçimlerdir. İki büyük tipe ayrılırlar: Ailesel Thevenard hastalığı, bureau ve bariere hastalığı ailesel olmayan yalancı sirengomiyeli.
Bazı hastalarda damak ve kemiğinin yıkımı sonucunda ağız tavanı delinerek ağız ve burun boşlukları birbirleriyle birleşebilir. Buna, tabes hastalığının ağız yerlesiminde rastlanır. Ayak tabanında derin yara. Ayağın yerle temas eden bölümlerinde başgösteren bozun, zamanla derialtı dokularını etkiler. Parmaklarda da tabes hastalığına bağlı olarak derin yaralar ortaya çıkabilir. Hastalığın sinir sistemini etkilediği durumlarda dolamayı andıran bir durum ortaya çıkar. Omurilikteki sinirsel bozukluklarla paralel olarak gelişir.
Tedavi: Bütün derin yaralarda en önemli nokta, doku yıkımının önüne geçmektir. Bunu sağlamak için, bozunlar permanganatı çözeltiler ve çeşitli maddelerle mikroptan arındırılarak, enfeksiyon eklenmesinin önüne geçilir. Tedavide ikinci aşama, yaraların çevresinde oluşan hiperkeratoz tabakasının giderilmesidir indirgeyicilerle masajlar, ayağın duruşunun değiştirilmesi.
Kan dolaşımını etkileyici bazı ilaçlar, yaraların kapanmasını hızlandırır. Tedavinin olumlu sonuç vermesi, özellikle neden olan hastalıkların düzeltilmesine ve alkol, tütün gibi bozunları şiddetlendirici etmenlerin ortadan kaldırılmasına bağlıdır.
Cerrahi girişim, başvurulacak en son çaredir.
Bunlar da İlginizi Çekebilir
